L / lăbōrĭōsus
adjective

lăbōrĭōsus

fem. lăbōrĭōsa · neut. lăbōrĭōsum
full of labor, laborious
full of labor, laborious.
Attended with much labor, laborious, toilsome, wearisome, difficult, troublesome; difficult to put on the stage •
Attended with much labor, laborious, toilsome, wearisome, difficult, troublesome (syn. operosus): deambulatio, Ter. Heaut. 4, 6, 3: nihil laboriosius, Cic. Leg. 3, 8, 19: operum longe maximum ac laboriosissimum, Liv. 5, 19 fin.: si qua laboriosa est (fabula), ad me curritur, difficult to put on the stage, opp. lenis, Ter. Heaut. prol. 44.—
by extension
Inclined to labor, laborious, industrious •
Inclined to labor, laborious, industrious, for the Gr. φιλόπονος (syn.: impiger, industrius): homines, Cic. Tusc. 2, 15, 35: bos laboriosissimus hominis socius in agricultura, Col. 6 praef. § 7.—
That undergoes much trouble and hardship, troubled, harassed; laboriously, wearisomely, with difficulty •
That undergoes much trouble and hardship, troubled, harassed: quid enim nobis duobus laboriosius? Cic. Mil. 2, 5; id. Phil. 11, 4, 4.—Hence, adv.: lăbōrĭōsē, laboriously, wearisomely, with difficulty, Plaut. Merc. 3, 1, 9; Cels. 5, 17, 2; Cat. 38, 1.—Comp., Cic. Rosc. Com. 11, 31.—Sup.: laboriosissime, Cic. Div. in Caecil. 21, 71; Suet. Caes. 43 al.