L / lătīnĭtas
noun

lătīnĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
Pure Latin style, Latinity
Pure Latin style, Latinity: latinitas est, quae sermonem purum conservat, ab omni vitio remotum. Vitia in sermone, quominus is latinus sit, duo possunt esse: soloecismus et barbarismus, etc., Auct. Her. 4, 12, 17: secutus sum non dico Caecilium (malus enim auctor latinitatis est), sed Terentium, Cic. Att. 7, 3, 10.—
The Latin law
The Latin law, also called jus Latii (v. Latium), Cic. Att. 14, 12: urbium quasdam foederatas, latinitate vel civitate donavit, Suet. Aug. 47.