A / an-necto
verb transitive

an-necto

2nd PP an-nectere · 3rd PP annexui · 4th PP annexum · conj. 3rd
to tie; bind to; to connect
to tie or bind to, to connect, annex.
adjecit
Lit.: (animum) corporibus nostris, * Lucr. 3, 688: funiculus scapham adnexam trahebat, Cic. Inv. 2, 51: ad linguam stomachus adnectitur, id. N. D. 2, 54; Sall. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 11, 770: adnexa (ratis) erat vinculis, Liv. 21, 28: continenti adnexuit, Plin. 5, 29, 31, § 117, where Jan reads adjecit: epistulae adnexae pedibus columbarum, id. 10, 37, 53, § 110; Suet. Oth. 12: remedia corporibus aegrorum, to apply, Val. Max. 2, 5 fin.
figuratively
Trop.: rebus praesentibus adnectit futuras, Cic. Off. 1, 4: aliquod membrum adnexum orationi, id. Inv. 1, 18; cf. id. Top. 13.