L / līmo
verb transitive

līmo

3rd PP līmāvi · 4th PP līmātum
(arch. limassis, for limaveris, Caecil. Com. 140), , lima
to file
to file.
Lit.: gemmis scalpendis atque limandis, Plin. 36, 7, 10, § 54.—
by extension
To file off
To file off: plumbum limatum, lead-filings, Plin. 34, 18, 50, § 168: limata scobs, id. ib.: cornum limatum lima lignaria, Scrib. 141: acumen ossis, Cels. 8, 10, 7.—
To rub, whet
To rub, whet: cornu ad saxa limato, Plin. 8, 20, 29, § 71; hence, limare caput cum aliquo, to kiss, Plaut. Merc. 3, 1, 40; id. Poen. 1, 2, 82.—
figuratively
to file, polish, finish
In gen., to file, polish, finish: quaedam institui, quae limantur a me politius, Cic. Ac. 1, 1, 2: stilus hoc maxime ornat ac limat, id. de Or. 3, 49, 190: ut ars aliquid limare non possit, id. ib. 1, 25, 115: vir nostrorum hominum urbanitate limatus, id. N. D. 2, 29, 74.—
in particular
To investigate accurately, to clear of every thing superfluous
To investigate accurately, to clear of every thing superfluous: veritas ipsa limatur in disputatione, Cic. Off. 2, 10, 35: subtiliter mendacium, Phaedr. 3, 10, 49. —
has prepared one's self thoroughly for
Cum se ipse consulto ad minutarum causarum genera limaverit, has prepared one's self thoroughly for, Cic. Opt. Gen. Or. 3, 9.—
To file off, take away from, diminish; P. a., polished, refined, elegant, fine, accurate; finely, elegantly, accurately; comp
To file off, take away from, diminish: tantum alteri affinxit, de altero limavit, Cic. de Or. 3, 9, 36: de tua prolixa beneficaque natura limavit aliquid posterior annus, id. Fam. 3, 8, 8: commoda alicujus, Hor. Ep. 1, 14, 38: multum inde decoquent anni, multum ratio limabit, Quint. 2, 4, 7. —Hence, līmātus, a, um, P. a., polished, refined, elegant, fine, accurate: vir oratione maxime limatus, Cic. de Or. 1, 39, 180: jure madens, varioque togae limatus in usu, Mart. 7, 51, 5: pressum limatumque genus dicendi, Quint. 2, 8, 4; 11, 1, 3: Attici, id. 12, 10, 17.—Comp.: limatius dicendi genus, Cic. Brut. 24, 93: comis et urbanus fuerit limatior idem, Hor. S. 1, 10, 65: limatius ingenium, Plin. Ep. 1, 20, 21.—Hence, adv.: līmātē, finely, elegantly, accurately; comp.: limatius scriptum, Cic. Fin. 5, 5, 12: limatius quaerere, Amm. 15, 13, 2.