L / lŏgĭcus
adjective greek

lŏgĭcus

fem. lŏgĭca · neut. lŏgĭcum
logical, reasonable
logical, reasonable: haeresis medicorum, Isid. 4, 4, 1: alia logica, alia aloga memorantur, Mart. Cap. 9, § 949.—Hence, in plur. subst.,
logic; logic
lŏgĭca, ōrum, n., = τὰ λογικά, logic: habes ea, quae de perturbationibus enucleate disputant Stoici, quae logica appellant, quia disseruntur subtilius, Cic. Tusc. 4, 14, 33.—In sing.: lŏgĭcum, i, n., logic, Sid. Carm. 15, 100.—
rational physicians
lŏgĭci, ōrum, m., rational physicians, Cael. Aur. Acut. 3, 21, 216.