L / longinquĭtas
noun

longinquĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
longinquus
length, extent
length, extent.
In gen.: viae, Flor. 4, 12, 62: itineris, Tac. A. 6, 44; cf. id. ib. 3, 5:…
In gen.: viae, Flor. 4, 12, 62: itineris, Tac. A. 6, 44; cf. id. ib. 3, 5: navigandi, Plin. 31, 6, 33, § 63. —
distance, remoteness
In partic., distance, remoteness: quo propter longinquitatem tardissime omnia perferuntur, Cic. Fam. 2, 9, 1: regionum, Tac. Agr. 19.—
by extension
Transf., of time.
length, long continuance; duration
In gen., length, long continuance or duration: aetatis, Ter. Hec. 4, 2, 20: temporum, Cic. Tusc. 5, 40: gravissimi morbi, id. Phil. 10, 8, 16: bellorum, Liv. 10, 31: exilii, Tac. A. 1, 53.—
long duration, length of time
In partic., long duration, length of time: (dolores) longinquitate producti, Cic. Tusc. 5, 40, 117: longinquitate potestatem dominantem, Liv. 9, 33.