L / luctĭfĭcus
adjective

luctĭfĭcus

fem. luctĭfĭca · neut. luctĭfĭcum
causing sorrow; lamentation, doleful, woful, baleful; Neutr
causing sorrow or lamentation, doleful, woful, baleful: clades, Cic. poët. Tusc. 2, 10, 25: Alecto, Verg. A. 7, 324: pavor, Sil. 6, 557: jubar, Val. Fl. 3, 292.—Neutr. as adv.: luctificum clangente tuba, Val. Fl. 3, 348.