L / lŭto
verb transitive

lŭto

2nd PP lŭtāre · 3rd PP lŭtāvi · 4th PP lŭtātum · conj. 1st
to bedaub with mud; clay
to bedaub with mud or clay.
Lit., Cato, R. R. 92: nidosque reversa lutabit hirundo, Calp. Ecl. 5, 17: lutati tituli statuarum, Lampr. Elag. 14.—
to bedaub, besmear by extension
Transf., to bedaub, besmear: ne lutet immundum nitidos ceroma capillos, Mart. 14, 50, 1: crassis lutatus amomis, Pers. 3, 104.