M / mălĕfĭcentĭa
noun

mălĕfĭcentĭa

gen. mălĕfĭcentiae · gender feminine · decl. 1st
an evil-doing, ill-conduct; mischievousness; harm, injury
an evil-doing, ill-conduct towards any one, mischievousness; harm, injury (post-Aug.). (tursiones) maxime rostris canicularum maleficentiae assimulati, Plin. 9, 9, 11, § 34: neque ex beneficentia dei quicquam boni perveniat ad nos, neque ex maleficentia quicquam mali, Lact. Ira Dei, 1, 1.