M / măligno
verb transitive

măligno

2nd PP mălignāre · conj. 1st
to do; contrive maliciously, to malign
to do or contrive maliciously, to malign (post-class.).
Form maligno: consilium super populum tuum, Vulg. Psa. 83, 4: venena…
Form maligno: consilium super populum tuum, Vulg. Psa. 83, 4: venena malignantes, i. e. maliciously ejecting, Amm. 22, 15, 26.—
the wicked
Form malignor: quanta malignatus est inimicus in sancto, Vulg. Psa. 74, 3: in prophetis meis nolite malignari, id. ib. 105, 15; 37, 8 sq.—P. a. as subst.: mălignan-tes, ium, m., the wicked, Vulg. Psa. 21, 17 al.