M / mercātūra
noun

mercātūra

gen. mercātūrae · gender feminine · decl. 1st
trade, traffic, commerce
trade, traffic, commerce (class.).
Lit.: mercatura autem, si tenuis est, sordida putanda est; sin magna et copiosa, non est admodum vituperanda, Cic. Off. 1, 42, 151: mercaturas facere, to follow the pursuits of trade, Cic. Verr. 2, 5, 28, § 72.—
to the purchase of figuratively
Trop.: ad quos cum tanquam ad mercaturam bonarum artium sis profectus, to the purchase of, etc., Cic. Off. 3, 2, 6: utilitatum, id. N. D. 1, 44, 122.—
goods, wares, merchandise by extension
Transf., goods, wares, merchandise (ante-Aug.), Plaut. Trin. 2, 2, 51.