M / mĭsĕrātor
noun

mĭsĕrātor

gen. mĭsĕrātōris · gender masculine · decl. 3rd
one who pities, a commiserator
one who pities, a commiserator (post-class.), Tert. adv. Marc. 5, 11; Juvenc. 2, 295; Vulg. Psa. 85, 15.