M / missus
noun

missus

gen. missūs · gender masculine · decl. 4th
a sending away, a sending, despatching
a sending away, a sending, despatching.
missu Caesaris ad Ambiorigem ventitare consueverat, Caes. B. G. 5, 27: duas…
missu Caesaris ad Ambiorigem ventitare consueverat, Caes. B. G. 5, 27: duas venisse legiones missu Caesaris, id. ib. 6, 7: Archippi regis missu, Verg. A. 7, 752: quae valido venit contorta falarica missu, Enn. ap. Non. 555, 15 (Ann. v. 534 Vahl.).—
A throwing, hurling, launching
A throwing, hurling, launching: pilum, haud paulo quam hasta vehementius ictu missuque telum, Liv. 9, 19, 7 Weissenb. ad loc.: telorum, Auct. B. Hisp. 17, 3; 31, 1.—
by extension
A cast, a shot
A cast, a shot: vix absunt nobis missus bis mille sagittae, Lucr. 4, 408.—
a course, a round, a heat
In the public games, a course, a round, a heat: spectaculum multiplicatis missibus in serum produxit, Suet. Ner. 22; id. Dom. 4: unus est missus qui ordinarius dicitur, Schol. Juv. 11, 193.—
a course
At table, a course: novem libras carnis per tres missus ponebat, Capitol. Pert. 12; Lampr. Heliog. 30.