M / mōrus
adjective greek

mōrus

fem. mōra · neut. mōrum
foolish, silly
foolish, silly (Plautin.).
Adj.: amor mores hominum moros et morosos facit, Plaut. Trin. 3, 2, 43: ut hoc…
Adj.: amor mores hominum moros et morosos facit, Plaut. Trin. 3, 2, 43: ut hoc utimur more moro molestoque, id. Men. 4, 2, 1.—
as a noun
a fool, simpleton
mōrus, i, m., a fool, simpleton: morus es, Plaut. Mil. 3, 1, 78.—
a foolish woman; foolishly
mōra, ae, f., a foolish woman, Plaut. Mil. 2, 4, 17.— Hence, adv.: mōrē, foolishly (Plautin.): more hoc fit atque stulte, Plaut. Stich. 5, 1, 1.