M / mūtŭātĭo
noun

mūtŭātĭo

gen. mūtŭātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a borrowing
a borrowing (class.), Cic. Tusc. 1, 42, 100: cum multos minutis mutuationibus defraudāsset, id. Fl. 20, 47: translationes quasi mutuationes sunt, id. de Or. 3, 38, 156.