N / nătātor
noun

nătātor

gen. nătātōris · gender masculine · decl. 3rd
a swimmer
a swimmer, Varr. L. L. 5, § 93 Müll.: pugnat in adversas ire natator aquas. Ov. R. Am. 122; id. H. 19, 70; Stat. Th. 10, 497.