N / nī^gro
verb transitive intransitive

nī^gro

2nd PP nī^grāre · 3rd PP nī^grāvi · 4th PP nī^grātum · conj. 1st
[id.].
[id.].
Neutr., to be black
Neutr., to be black: ea, quae nigrant nigro de semine nata, Lucr. 2, 733.—
Act., to make black, to blacken
Act., to make black, to blacken.
Lit.: mgrāsset sibi planctu lacertos, Stat. S. 2, 6, 83.—
to make dark, to darken; P. a., black, dark-colored, dusky figuratively
Trop., to make dark, to darken: nigrati ignorantiae tenebris, Tert. adv. Marc. 4, 8.—Hence, nī^grans, antis, P. a., black, dark-colored, dusky: nigrantia boum cornua, Varr R. R. 2, 5: nigrantes terga juvenci, Verg. A. 5, 97: nigrantes alae, Ov. M. 2, 535: nigrantes domos ammarum intrāsse silentūm, Prop. 3, 12, 33 (4, 11, 33): nigrante profundo, the sea, Sil. 17, 258: litora, Val. Fl. 4, 697: aegis, i. e. that produces clouds, Verg. A. 8, 353.