N / noctĭlūca
noun

noctĭlūca

gen. noctĭlūcae · gender feminine · decl. 1st
that shines by night;
that shines by night; hence,
The moon
The moon: Luna quod sola lucet noctu: itaque ea dicta noctiluca in Palatio; nam ibi noctu lucet templum, Varr. L. L. 5, § 68 Müll.: canentes Rite crescentem face noctilucam, Hor. C. 4, 6, 38.— *
A lantern
A lantern, Varr. ap. Non. 234, 4 (Sat. Men. 54, 5).—
Noctilucam (noctilugam) Lucilius cum dixit obscenum significat, Paul. ex Fest.…
Noctilucam (noctilugam) Lucilius cum dixit obscenum significat, Paul. ex Fest. p. 174 Müll. (Scalig. ad loc. understands, by noctiluca, avis mali ominis noctu lugens; Salmas. Exerc. Plin. p. 70, col. 2, d, reads noctipuga, acc. to a gloss: noctipugam obscenum quod quasi noctibus compungat); v. Müll. ad Fest. l. l.