N / nūtrītor
noun

nūtrītor

gen. nūtrītōris · gender masculine · decl. 3rd
a bringer up, rearer, breeder
a bringer up, rearer, breeder (post-Aug.): volucrum equorum, Stat. Th. 10, 228: Alexandri Severi, Lampr. Alex. Sev. 13: a nutritore suo manumissus, Suet. Gram. 7; Inscr. Orell. 2816.