O / obnuntĭātĭo
noun

obnuntĭātĭo

gen. obnuntĭātōnis · gender feminine · decl. 3rd
(), , obnuntio, in the lang. of augurs
an announcement of an opposing, adverse, evil omen
an announcement of an opposing, adverse, evil omen: dirarum, Cic. Div. 1, 16, 29.—In plur.: obnuntiationibus per Scaevolam interpositis, Cic. Att. 4, 16, 7: comitiorum cotidie singuli dies tolluntur obnuntiationibus, id. Q. Fr. 3, 3, 2.