O / ŏb-ŏlĕo
verb transitive

ŏb-ŏlĕo

2nd PP ŏb-ŏlēre · 3rd PP ŏb-ŏlŭi · conj. 2nd
to smell of
v. a., to smell of any thing (ante-class. and post-Aug.).
I smell a thing
Lit.: oboluisti allium, Plaut. Most. 1, 1, 38: maluissem allium oboluisses, Suet. Vesp. 8: antidotum, id. Calig. 23: res mihi obolet. I smell a thing, App. Mag. p. 311, 31.—
by extension
Transf.: jam oboluit Casina procul, Plaut. Cas. 4, 3, 21: marsupium huic oboluit, she smells your purse, id. Men. 2, 3, 33.