O / ob-torpesco
verb intransitive

ob-torpesco

2nd PP ob-torpescere · 3rd PP ob-torpescpŭi · conj. 3rd
to become numb; stiff; to be benumbed; become insensible
v. inch. n., to become numb or stiff; to be benumbed, become insensible, lose feeling.
Lit.: torpedo . . . piscium qui securi supernatantes obtorpuere, corripiens, Plin. 9, 42, 67, § 143: manus prae metu, Liv. 22, 3: manus, Cic. Dom. 52, 135: oculi, Sen. Contr. 1: squamae, grow hard, Plin. 8, 27, 41, § 99.—
figuratively
Trop.: subactus miseriis obtorpui, Cic. poët. Tusc. 3, 28, 67: circumfuso undique pavore, ita obtorpuit, ut, etc., Liv. 34, 38 fin.: obtorpuerunt quodammodo animi, id. 32, 20, 2.