O / occātĭo
noun

occātĭo

gen. occātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a harrowing
a harrowing (class.): terra semen occaecatum cohibet: ex quo occatio, quae hoc efficit, nominata est, Cic. Sen. 15, 51; Col. 11, 2, 62; Plin. 18, 20, 49, § 180.