O / occĭpĭo
verb transitive intransitive

occĭpĭo

3rd PP occĭpcēpi
(coepi), eptum, 3 (
to begin; commence
fut. perf. occepso for occepero, Plaut. Am. 2, 2, 41; id. Cas. 5, 4, 22: occepsit for occeperit, id. As. 4, 1, 49), v. a. and n. ob-capio, to begin, commence any thing (not in Cic. or Cæs.).
Act.: nunc quod occepi, obsonatum pergam, Plaut. Mil. 3, 1, 154: cantationem,…
Act.: nunc quod occepi, obsonatum pergam, Plaut. Mil. 3, 1, 154: cantationem, id. Stich. 5, 5, 19: quaestum, Ter. And. 1, 1, 52: sermonem cum aliquo, id. Eun. 4, 1, 8: magistratum, to enter upon, Tac. A. 3, 2; 6, 45; Liv. 3, 19; 4, 37.—Pass.: istuc quicquid est, quā hoc occeptum est causā, loquere, Ter. Heaut. 4, 1, 36; Plaut. Ps. 4, 1, 49.—
With inf.: ne aliam rem occipiat loqui, Plaut. Trin. 4, 3, 35: agere armentum,…
With inf.: ne aliam rem occipiat loqui, Plaut. Trin. 4, 3, 35: agere armentum, Liv. 1, 7: concubia vexillum flagitare occipiunt, Tac. A. 1, 39; id. H. 2, 16.—Pass.: (fabula) occepta est agi, Ter. Eun. prol. 22.—
Neutr; to begin; commence
Neutr., to begin, commence.
In gen.: a meridie nebula occipiebat, Liv. 29, 27, 6 Hertz (Weissenb. excepit):…
In gen.: a meridie nebula occipiebat, Liv. 29, 27, 6 Hertz (Weissenb. excepit): modo dolores occipiunt primulum, Ter. Ad. 3, 1, 2: hiems, Tac. A. 12, 12: juventas occipit puero, Lucr. 5, 889.—
Esp., in formula, ita ut occepi, in resuming a discourse or topic after an…
Esp., in formula, ita ut occepi, in resuming a discourse or topic after an interruption: ita ut occepi, si animum advortas, dicam, Plaut. Trin. 4, 2, 52 Brix ad loc.; id. Stich. 4, 2, 1; id. Curc. 1, 1, 43 al.