O / ocris
noun greek

ocris

gen. ocris · gender masculine · decl. 3rd
= ὄκρις [akin to acer, ocior, root ac-]
a broken; rugged; stony mountain
a broken, rugged, stony mountain (ante-class.): ocrem antiqui montem confragosum vocabant, ut apud Livium: qui ascendunt altum ocrim; et, celsosque ocrīs arvaque petria; et, namque Taenari celsos ocrīs; et, in Pelio ocri, Paul. ex Fest. p. 181 Müll.