O / octōgōnŏs
adjective greek

octōgōnŏs

gen. i
(), , , = ὀκτώ-γωνία
eight-cornered; octagonal; an octagon
eight-cornered, octagonal: turris marmorea octogonos, Vitr. 1, 6, 4.— As subst.: octōgōnum, i, n., an octagon, Vitr. 1, 6, 4 al.