O / oecŏnŏmĭa
noun greek

oecŏnŏmĭa

gen. oecŏnŏmiae · gender feminine · decl. 1st
= οἰκονομία
the management of household affairs; domestic economy;; a proper division
the management of household affairs, domestic economy; hence, a proper division, arrangement, economy (of an oration, a play, etc.; post-Aug.; written as Greek, Cic. Ac. 6, 1, 1; 6, 1, 11): Hermogenes judicium, partitionem, ordinem, quaeque elocutionis sunt, subicit oeconomiae, quae, Graece appellata ex curā rerum domesticarum et hic per abusionem posita, nomine Latino caret, Quint. 3, 3, 9; 1, 8, 9.