O / offringo
verb transitive

offringo

2nd PP offringere · 3rd PP offringēgi · 4th PP offringactum · conj. 3rd
(), , ob-frango, t. t. of agriculture, i. q. iterare
to plough a second time; to cross-plough
to plough a second time; to cross-plough: terram cum primum arant, proscindere appellant; cum iterum, offringere dicunt, to cross-plough, Varr. R. R. 1, 29; id. ib. 32: glaebas, Col. 2, 11, 3; cf.: offringi terra dicitur, cum iterum transverso sulco aratur, Paul. ex Fest. p. 199 Müll.