O / omnĭgĕnus
adjective

omnĭgĕnus

fem. omnĭgĕna · neut. omnĭgĕnum
omnis-genus
of all kinds poetic
of all kinds (poet. and in post-class. prose): omnigenūmque deūm monstra, Verg. A. 8, 698: omnigenūm genitor deūm, Mart. Cap. 9, § 912: doctrinae, Gell. 14, 6, 1 (but in Lucr. 2, 759; 821 al. Lachm. reads omne genus).