O / oppango
verb transitive

oppango

2nd PP oppangere · 3rd PP oppangpēgi · 4th PP oppactum · conj. 3rd
(), , ob-pango
to fasten; fix on; to affix
to fasten or fix on, to affix (anteclass. and in post-Aug. prose): ubi savium oppegit, fugit, imprinted, Plaut. Curc. 1, 1, 60: repagula, quae ... ex contrario oppanguntur, Paul. ex Fest. s. v. repagula, p. 281 Müll.