O / ornātĭo
noun

ornātĭo

gen. ornātōnis · gender feminine · decl. 3rd
an adorning; adornment; ornament
an adorning, adornment, ornament (not ante-Aug., and very rare), Vitr. 5, 8, 8: ornationes templi, Inscr. Orell. 775: STATVAE, Inscr. ap. Nov. Lett. di Firenze, t. ii. p. 600.