O / orthŏdoxus
adjective greek

orthŏdoxus

fem. orthŏdoxa · neut. orthŏdoxum
= ὀρθόδοξος
orthodox
orthodox (post-class.): viri, Auct. ap. Hier. Ep. 19: religio, Cod. Just. 1, 2, 12: ecclesia, ib. 1, 2, 14.—Hence, orthŏdoxē, adv., Rustic. c. Aceph. p. 1219.