O / orthō^grăphus
adjective greek

orthō^grăphus

fem. orthō^grăpha · neut. orthō^grăphum
= ὀρθόγραφος
orthographic
orthographic (post-class.): veritas, Mart. Cap. 1, § 65.—
an orthographer
Subst.: orthō^-grăphus, i, m., = ὀρθογράφος, an orthographer, Cassiod. Orthogr. p. 2320 P.