P / pānus
noun greek

pānus

gen. pāni · gender masculine · decl. 2nd
= πῆνος, Dor. πᾶνος
the thread wound upon the bobbin
the thread wound upon the bobbin in a shuttle.
Lit.: intus modo stet rectus subteminis panus, Lucil. ap. Prisc. 3 fin., and ap. Non. 149, 24; cf.: panus tramae involucrum, quem diminutive panuclam vocamus, Non. l. l.—
by extension
A swelling
A swelling, tumor: tumor quoque inguinum ex formae similitudine sic (sc. panus) vocatur, Non. 149, 24; Novat. ap. Non. 149, 28; Afran. ib. 25: panos aperit sevum pecudum, Plin. 30, 8, 22, § 75; 24, 11, 58, § 97; 35, 17, 57, § 195: viscum panos mitigat, id. 24, 4, 6, § 11.—
An ear of millet
An ear of millet, Plin. 18, 7, 10, § 54.