P / părădigma
noun greek

părădigma

gen. părădigmătis · gender neuter · decl. 3rd
= παράδειγμα, in gram. and rhet. lang.
an example; paradigm figuratively
an example, paradigm, Charis. p. 248 P.; Diom. p. 460 ib.; Don. Trop. p. 1779 ib. et saep.: paradigmate Platonico plenius, Tert. Anim. 43.