A / arcessītus
noun

arcessītus

gen. arcessītūs · gender masculine · decl. 4th
a calling; summons
a calling, summons (very rare; only in abl. sing.): tuo arcessitu venio huc, Plaut. Stich. 2, 3, 3: cum ad eum ipsius rogatu arcessituque venissem, * Cic. N. D. 1, 6, 15; Amm. 31, 10.