P / pectĭno
verb transitive

pectĭno

2nd PP pectĭnāre · 3rd PP pectĭnāvi · 4th PP pectĭnātum · conj. 1st
to comb; card; heckle
to comb, card, heckle.
Lit.: caudae setas, App. M. 6, p. 185, 18.—
to harrow; combed; sloped two ways like a comb by extension
Transf., to harrow: segetem, Plin. 18, 21, 50, § 186.— Hence, pectĭnātus, a, um, P. a., combed, i. e. sloped two ways like a comb: pectenatum (so, not written pectinatum) tectum dicitur a similitudine pectinis in duas partes devexum, ut testudinatum in quatuor, Fest. p. 212 and 213 Müll.