P / perfector
noun

perfector

gen. perfectōris · gender masculine · decl. 3rd
a finisher; perfecter
a finisher, perfecter (rare but class.): mearum voluptatum, Ter. Eun. 5, 8, 4: dicendi, Cic. de Or. 1, 60, 257; Scip. ap. Cic. Att. 8, 11, 1.