P / permansĭo
noun

permansĭo

gen. permansōnis · gender feminine · decl. 3rd
a remaining; persisting
a remaining, persisting (good prose): numquam laudata est in unā sententiā perpetua permansio, Cic. Fam. 1, 9, 21: perseverantia est in ratione bene consideratā stabilis et perpetua permansio, id. Inv. 2, 54, 164; id. Att. 11, 18, 1.