P / pĕr-urbānus
adjective

pĕr-urbānus

fem. pĕr-urbāna · neut. pĕr-urbānum
very polite; pleasant; witty
very polite, pleasant, or witty.
Lit.: L. Torquatus elegans in dicendo, toto genere perurbanus, Cic. Brut. 68, 239: C. Lucilius et doctus et perurbanus, id. de Or. 1, 16, 72.—
over-fine; over-polite; very elegantly by extension
Transf., with a bad accessory signif., over-fine, over-polite: cum rusticis potius quam cum his perurbanis, Cic. Att. 2, 15, 3. —Adv.: pĕrurbānē, very elegantly: respondere, Sid. Ep. 5, 17 fin.