P / phaecăsĭum
noun greek

phaecăsĭum

gen. phaecăsii · gender neuter · decl. 2nd
and , , , = Φαικάσιον
a kind of white shoe
a kind of white shoe, worn at Athens by the priests, Sen. Ben. 7, 21, 1: inauratae, Petr. 67.