P / plăga
noun

plăga

gen. plăgae · gender feminine · decl. 1st
root plek-; Gr. πλέκω, weave, entwine; cf. plecto, plico, du-plex
a hunting-net; snare; gin
a hunting-net, snare, gin (class.; syn.: retia, casses).
Lit.: canes compellunt in plagas lupum, Plaut. Poen. 3, 3, 35: tendere plagas, Cic. Off. 3, 17, 68: extricata densis Cerva plagis, Hor. C. 3, 5, 32; Ov. M. 7, 768: nodosae, id. F. 6, 110: inque plagam nullo cervus agente cadit (al. plagas), id. A. A. 3, 428: aut trudit ... Apros in obstantes plagas, Hor. Epod. 2, 32.—Of the spider's web: illa difficile cernuntur, atque ut in plagis liniae offensae praecipitant in sinum, Plin. 11, 24, 28, § 82.—Sing. (very rare): sic tu ... tabulam tamquam plagam ponas, Cic. Off. 3, 17, 68.—
a snare; trap; toil figuratively
Trop., a snare, trap, toil (class.; syn. pedica): se impedire in plagas, Plaut. Mil. 4, 9, 11: se in plagas conicere, id. Trin. 2, 1, 11: quas plagas ipsi contra se Stoici texuerunt, Cic. Ac. 2, 48, 147: in illas tibi majores plagas incidendum est, Cic. Verr. 2, 5, 58, § 151: Antonium conjeci in Caesaris Octaviani plagas, id. Fam. 12, 25, 4: speculabor, ne quis nostro consilio venator assit cum auritis plagis, i. e. arrectis attentisque auribus, Plaut. Mil. 3, 1, 14.—Sing. (rare) hanc ergo plagam effugi, Cic. Att. 7, 1, 5.—
A bedcurtain; a curtain
A bedcurtain, a curtain (ante-class.; v. plagula), Varr. ap. Non. 162, 28: eburneis lectis et plagis sigillatis, id. ib. 378, 9: chlamydes, plagae, vela aurea, id. ib. 537, 23.