P / plautus
adjective #1859

plautus

fem. plauta · neut. plautum
Flat; broad
Flat, broad: plauti appellantur canes, quorum aures languidae sunt ac flaccidae et latius videntur patere, Paul. ex Fest. p. 231 Müll.: conchae plautiores, Tert. Pall. 3.—
flat-footed
Among the Umbrians, flat-footed: (plotos appellant) Umbri pedibus planis (natos . . . unde et Maccius) poëta, quia Umber Sarsinas erat, a pedum planitie initio Plotus, postea Plautus coeptus est dici, Fest. p. 238 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 239 ib.