P / pŏdā^grĭcus
adjective greek

pŏdā^grĭcus

fem. pŏdā^grĭca · neut. pŏdā^grĭcum
= ποδαγρικός
gouty; podagric; a gouty person
gouty, podagric: cum tot feminae podagricae calvaeque sint, Sen. Ep. 15, 3, 21. — Subst.: pŏdā^grĭcus, i, m., a gouty person, Cels. 4, 24: podagrici pedibus suis maledicunt, chiragrici manibus, Petr. 132.