P / pŏtentātor
noun

pŏtentātor

gen. pŏtentātōris · gender masculine · decl. 3rd
a ruler; potentate
a ruler, potentate (eccl. Lat.): solus potentator et rex regnantium, Tert. Res. Carn. 23 (cf. potens, Vulg. 1 Tim. 6, 15).