P / pōtus
noun #1291

pōtus

gen. pōtūs · gender masculine · decl. 4th
a drinking; a drink; draught
a drinking, a drink, draught.
In gen. (class.): immoderato extumefacta potu atque pastu, Cic. Div. 1, 29, 60:…
In gen. (class.): immoderato extumefacta potu atque pastu, Cic. Div. 1, 29, 60: medicamentum quod potui datur, Cels. 2, 13 fin.: date potui aquam, id. 3, 6: medicamentorum potus stomacho inimici, Plin. 26, 3, 8, § 17: potum exiguum equis impertiri, id. 8, 42, 65, § 162: unguenta in potus addunt, id. 13, 3, 5, § 25: olei potu, id. 8, 10, 10, § 28: cibus potusque, Just. 28, 4, 8; Plin. 8, 33, 51, § 122; 11, 37, 66, § 176; 13, 5, 10, § 51; Tac. A. 13, 16; Curt. 7, 5, 16; Plin. Ep. 3, 11, 6.—
drinking; tippling; toping
In partic., drinking, tippling, toping (post-Aug.): in potu atque bilaritate, Plin. 21, 3, 9, § 12: immenso potu impleri, id. 36, 21, 42, § 156.—
urine by extension
Transf., urine (post-Aug.), Plin. 17, 9, 6, § 51.—
A drinking-cup
A drinking-cup (late Lat.): Fortunat, Vitr. S. Rhad. 19.—
A kind of drink; beverage
A kind of drink, beverage: ad vini similitudinem, Amm. 15, 12, 4.