A / arreptīcĭus
adjective

arreptīcĭus

fem. arreptīcia · neut. arreptīcium
() or (), , arreptus
seized; inspired
seized in mind, inspired (in eccl. Lat.).
In bon. part.: ut sis dux in domo Domini super omnem virum arreptitium et…
In bon. part.: ut sis dux in domo Domini super omnem virum arreptitium et prophetantem, Vulg. Jer. 29, 26.—
raving
In mal. part., raving, delirious, Aug. Civ. Dei, 2, 4 al.