P / prae-clūdo
verb transitive

prae-clūdo

2nd PP prae-clūdere · 3rd PP prae-clūdsi · 4th PP prae-clūdsum · conj. 3rd
claudo, to shut in front, hence, in gen.
to shut to; to close
to shut to, to close (class.).
Lit.: portas praeclusit, Caes. B. C. 2, 19 fin.: praecludere portas consuli, id. ib. 3, 12: fores, Prop. 2, 4 (5), 21: portus classi, Luc. 9, 39: horrea, Suet. Calig. 26 fin.: via lapidum ruinā praeclusa, blocked up, Suet. Oth. 8 fin.Transf., with a personal object: praeclusit cunctos negotiatores, i. e. closed their shops, Suet. Ner. 32.—
by extension
To close; to forbid access to
To close a thing to any one, i. e. to forbid access to: omnem orbem terrarum civibus Romanis, Cic. Verr. 2, 5, 65, § 168: maritimos cursus praecludebat hiemis magnitudo, id. Planc. 40, 96: sibi curiam, id. Pis. 17, 40: omnes sibi aditus misericordiae judicum, Cic. Verr. 2, 5, 8, § 21. —
To shut up; off; to hinder
To shut up or off, to hinder, stop, impede: effugium alicui, Lucr. 1, 973: vocem alicui, Liv. 33, 13, 5; cf.: linguam cani, ne latret, Phaedr. 1, 22, 5.