P / prae-fōco
verb transitive

prae-fōco

2nd PP prae-fōcāre · 3rd PP prae-fōcāvi · 4th PP prae-fōcātum · conj. 1st
to choke; strangle; suffocate poetic
to choke, strangle, suffocate (poet. and postclass. for suffoco): animae viam, Ov. Ib. 560: partum, Dig. 25, 3, 4: Jovem, Arn. 7, 29: messis praefocata, Calp. Ecl. 4, 115: ex abundantiā praefocari, Macr. Somn. Scip. 1, 12.