P / prae-fulcĭo
verb transitive

prae-fulcĭo

2nd PP prae-fulcīre · 3rd PP prae-fulcsi · 4th PP prae-fulctum · conj. 4th
To prop up; support
To prop up, support a thing. *
Lit.: mollire praefultum torum, Prud. στεφ. 5, 335.—
am propped up; surrounded; hedged in by figuratively
Trop.: primum illud praefulci atque praemuni, quaeso, ut simus annui, secure, Cic. Att. 5, 13, 3: aliquid multis modis, Gell. 7, 3, 44: servitus, ubi ego omnibus Parvis magnisque miseriis praefulcior, qs. am propped up, i. e. surrounded, hedged in by, Plaut. Ps. 3, 1, 6.—
To place in front as a prop; stay;
To place in front as a prop or stay; trop.: quin me suis negotiis praefulciat, use me as a prop, Plaut. Pers. 1, 1, 12.